سلام و خداحافظ

دوستان عزیزم سلام

خدا رو شکر همه چیز به خوبی تموم شد. جلسه خیلی خوبی با اسپانسرها داشتیم ولی خیلی کار زیادی سرم ریختن برای جلسه بعدی که به علت نزدیک بودنش با یه کنفرانس دیگه تو ادینبرا بجای شش ماه اونو تو چهار ماه دیگه برگزار میکنیم و این مسولیت من رو بیشتر میکنه با توجه به اینکه من حدود چهار هفته ایران هستم و زمان زیادی در برگشت ندارم. در هر صورت سعی خودم رو میکنم که به بهترین صورت انجام بشه  

خوب از این حرفا گذشته من و چهار تا دیگه از بچه های نفت دانشکده این شنبه رفتیم یه آکوارم خیلی بزرگ که در کنار اقیانوس ساخته بودن! البته یه تونل شیشه ای بود که میرفت زیر آب و از اونجا میشد همه ماهی ها رو دید. از همه با مزه تر کوسه های سه متری بود که تو اونجا شنا میکردن و یه تعداد غواص داشتن به اونا غذا میدادن ! و ما شاید با کوسه ها کمتر از یک متر زیر آب فاصله داشتیم و این هیجان خاصی رو ایجاد کرده بود  خلاصه جاتون خالی خیلی حال داد  عکساش رو اگه بشه از بچه ها میگیرم و میذارم براتون.

راستی این شاید آخرین پست من قبل از سفر به ایران باشه . خلاصه آره دیگه

 

تو بمان ای عشق !

دوستان سلام

من یه متن خیلی با حال آماده کرده بودم در راستای اتفاقی که برای من و مهدی هفته پیش تو سالن ورزش افتاده بود و به خاطر حفظ آبروز سوپروایزر مهدی اونو نمیذارم تا روز مبادا  اما دوستان میتونن حدس بزنن که چه اتفاقی میتونه افتاده باشه و سوپروایزر مهدی چه کار خلاف عفت عمومی رو انجام داده داده که من جایزه برنده خوشبخت این مسابقه رو به همراه جایزه جاسا امسال براش بیارم با خودم ایران  (قابل توجه جاسا که ماشالا با چه سعه صدری یک سال برای اون جایزه مورد نظر صبر کرد ! )

از این حرفا گذشته این هفته دیگه آخر هفته حساس برای منه چون اسپانسر میتینگ هست و باید خودم رو خیلی بیشتر آماده کنم . اما در عوض بعدش یه ماه تو ایران خیلی خوش میگذره البته اگه به جرم اومدن از انگلستان به عنوان دانشجو و حرکات نرم (یا همون انقلاب نرم !) نگیرنم....... شوخی کردم !

 

 

   

آمده​ام که سر نهم عشق تو را به سر برمآمده​ام چو عقل و جان از همه دیده​ها نهانآمده که رهزنم بر سر گنج شه زنمگر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکناوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنمآنک ز زخم تیر او کوه شکاف می کندگفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خودآنک ز تاب روی او نور صفا به دل کشددر هوس خیال او همچو خیال گشته​اماین غزلم جواب آن باده که داشت پیش من

ور تو بگوییم که نی نی شکنم شکر برمتا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برمآمده​ام که زر برم زر نبرم خبر برمگر ز سرم کله برد من ز میان کمر برماوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برمپیش گشادتیر او وای اگر سپر برمتاب تو را چو تب کند گفت بلی اگر برمو آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برموز سر رشک نام او نام رخ قمر برمگفت بخور نمی​خوری پیش کسی دگر برم

(مولوی)

 شاد و پیروز باشین و به امید دیدار

دوستان سلام

نمیدونم چرا حرفم نمیاد ! هر چی فکر کردم که امروز که یک شنبه هست و مثل همیشه یه پست جدید مگذاشتم چی باید بنویسم هیچ چیزی یادم نیومد.

فقط این عکس رو  میگذارم برای تجدید خاطره با دوستای عزیز که تازگی در کنار رودخونه ای که تو شهر ادینبرا هست گرفتم ( عکاس مهدی ).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

امیدوارم که تا هفته بعد یه پست خوب تهیه کنم.

شاد و پیروز باشید

بوی باران

 

                 بوی باران   

                            بوی سبزه 

 

                                        بوی خاک

 

                 شاخه های شسته

 

                                   باران خورده

 

                                                 پاک  

 

                          

                 آسمان آبی و ابر سفید

 

                                برگهای سبز بید

 

                                          عطر نرگس ، رقص باد

  

                                           نغمه ی شوق پرستو های شاد

 

  

                    خلوت گرم کبوترهای مست

 

                                  نرم نرمک می رسد اینک بهار

 

                                             خوش به حال روزگار

 

                    خوش به حال چشمه ها و دشت ها

 

                                   خوش به حال دانه ها و سبزه ها

 

                                               خوش به حال غنچه های نیمه باز

 

                                    خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز

 

                                                 خوش به حال جام لبریز از شراب

 

                                                                  خوش به حال آفتاب

 

 

                                      ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم

 

                        ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

 

                                                             ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

 

 

   گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ                  هفت رنگش می شود هفتاد رنگ

        «فریدون مشیری»